Anyway

‘Goeiemorgen, met Trudy. Ik dacht ik
moet je nodig eens bellen. Je staat al zo lang op mijn lijstje met dingen die
ik nog moet doen. Wat vliegt de tijd toch. Ik weet zelf ook wel dat het veel te
lang geleden is dat ik je sprak en ik voel me daar heel rottig over. Helemaal
fout van me. Ik durfde je gewoon niet meer te bellen omdat het al zo lang
geleden is. Wat moet je wel niet van me denken. Ik kon er een paar nachten niet
van slapen. Het was een gigantische last op m’n schouders.

Omdat jij zelf ook niet belde dacht ik ineens dat ik je misschien wel beledigd
had met die opmerking laatst.

—- Ja, je weet wel, toen je dat slagroomgebakje nam op het
vrijgezellenfeestje van Marlies en ik vroeg of je weer gestopt was met lijnen.
Daar bedoelde ik echt helemaal niets mee hoor. Nee ben je mal. Goed juist, dat
je niet mee doet aan die slankheidswaanzin. Je ziet er echt fantastisch uit in
je maatje 56.

—- O, is het maat 50? Ik heb je toch niet alweer beledigd?

—- Het dokter-Frank dieet? Gezond eten is natuurlijk geen lijnen. Dat snap ik
ook wel. Ik kon toch ook niet weten dat het een suikervrij gebakje was? Dus
eigenlijk wel logisch dat je me laatst niet wilde groeten in de auto.

—- Wanneer dan? Even denken, dat moet vorige week vrijdag geweest zijn rond
vier uur. Bij de ingang van het ziekenhuis. Ja joh, ik ben tegenwoordig
vrijwilliger daar. Als gastvrouw vang ik nieuwe patiënten op. Sinds ik dat
artikel las over verantwoordelijkheid en je naaste helpen en hoe belangrijk dat
is in onze samenleving en dat niemand dat meer doet tegenwoordig kon ik
natuurlijk niet anders meer dan me aanmelden. Vanzelfsprekend geef ik al heel
veel aan allerlei goede doelen, maar dit is uiteraard veel beter.

—- Veel meer directe betrokkenheid, precies, net wat je zegt. Je doet echt iets
voor de goede zaak in plaats van alleen maar geld te storten. Ik had het
natuurlijk al veel eerder moeten doen, schandelijk gewoon. Maar ja, je kent me,
druk, druk, druk. Het was overigens nog een heel gepuzzel en geregel omdat ik
wel minder moest gaan werken om dit er even bij te doen. En of de duvel er mee
speelt las ik meteen daarna dat artikel van Heleen Mees, je weet wel die vrouw
zonder kinderen die vindt dat moeders gewoon fulltime moeten werken omdat ze
anders watjes zijn en verwend. En nu werk ik dus niet meer fulltime vanwege dat
vrijwilligerswerk. Denk je dat ik nu mijn potentieel nog wel voldoende benut?
Helemaal omdat ik overweeg nog minder te gaan werken omdat de school van
Timmetje steeds meer een beroep op me doet. In de schoolkrant stond laatst een
artikel over het gebrek aan ouders die meehelpen bij de
tussen-de-middag-opvang. Daar moet ik echt nog een paar nachten van wakker
liggen voor ik er uit ben hoor.

Anyway, ik zwaaide dus nog zo bij de ziekenhuisingang toen je daar voorbij reed.Omdat je niet terugzwaaide dacht ik natuurlijk dat het kwam door mijn opmerking over dat
gebakje. Ik voelde me daar zo naar over en snap best dat je me niet wilde
groeten.

—- Een oogontsteking? Kan je daar tijdelijk blind van worden? Dat wist ik
niet. Vandaar dat Thomas reed en niet jij. Dat vond ik al zo vreemd omdat het
vaak andersom is. Niet dat dat raar is of zo, nee daar bedoel ik helemaal niets
mee hoor. Goed juist, dat het niet vanzelfsprekend is dat mannen altijd rijden
als ze samen met hun vrouw in de auto zitten. En vrouwen rijden ook veel
veiliger, vraag maar aan de verzekeringsmaatschappijen. Niet dat ik bedoel dat
jouw Thomas niet goed rijdt hoor. Stel je voor. Gelukkig dat je oogontsteking
nu over is. Wat vreselijk dat ik dat niet wist, dan had ik je gebeld of een
kaartje gestuurd. Heb je het wel allemaal gered in die periode? Ik had je toch
kunnen helpen met boodschappen doen en zo?

—- Ja natuurlijk was dat even plannen geweest naast alle bezoekjes aan mijn
ouders en schoonouders. Gelukkig krijgen ze nu allemaal Tafeltje- dek- je, dus
ik hoef niet meer dagelijks voor drie gezinnen te koken. Dat scheelt enorm.
Zeker omdat Timmetje nu drie avonden per week naar voetbaltraining moet omdat
hij dit winterseizoen in het eerste team speelt. Dat is wel even rennen, meteen
uit de naschoolse opvang koken, snel eten en wegbrengen naar voetbal. Maar ja,
je wilt ook dat je kind zich goed kan ontplooien niet? Al is het wel vervelend
dat ik tot nu toe nog niets aan zijn muzikale opvoeding heb gedaan. Een momentje,
even een aantekening maken dat ik een folder ophaal bij de muziekschool.

Zo, ben ik weer. Sorry, dat ik je even liet wachten. Dit moest even.

—- Wat zeg je? Hoe het met mij gaat? Gunst, daar vraag je me wat . Dat weet
ik niet precies. Ik heb eigenlijk geen tijd me daar mee bezig te houden. Dat
kun je dus beter vragen aan de mensen om me heen.

—- Hoe bedoel je, grappig? Maar je hebt gelijk, ik moet meer tijd aan mezelf
besteden. Laatst las ik nog hoe belangrijk dat is. Ik voel me zo ellendig dat ik
niet genoeg beweeg en me niet regelmatig ontspan in de sauna. Laat staan iedere
dag gezond kook. En dan heb ik nog niet eens een Mindfulnesstraining gedaan.
Schijnt het helemaal te zijn op dit moment. Mijn buurvrouwtje zegt dat ze daar
erg van opgeknapt is. Ik loop weer hopeloos achter, dat blijkt maar weer eens.
Zeg, zullen we gauw weer eens wat afspreken? Mijn agenda heeft over 6 maanden
nog wel wat gaatjes.’