Dat wat blijft

(Half Moon Bay)

Knarsetandend verlaten oorden
verlaat een mens nooit helemaal.
Als voetstappen in het natte zand
blijven stempels achter
vanzelfsprekend verzwolgen door
woeste golven of rimpelige waterkrul
toch voor altijd een zeefdruk
van niet verschietende indruk
waar slechts een korrel zand
zeeën splitst naar plaatsen
die blijven ook als je weg gaat
alsof je gisteren weg ging zo vers
als een low fat latte van Peet`s.

Dit gedicht is gepubliceerd in Pandora Magazine, tijdschrift voor kunst en literatuur,
jaargang 1, nummer 3, september 2012.